چشم برداشت های آزاد
گویند بهشت و حورعین خواهد بود
آنجا می و شیر و انگبین خواهد بود
گر ما می و معشوق گزیدیم چه باک
چون عاقبت کار چنین خواهد بود
نوشته شده در شعر | روزنگار
خیام,رباعی,شعر
گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم
چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی
نوشته شده در شعر | روزنگار
سعدی,غزلیات,
گرگ، نزدیک چراگاه و شبان رفته به خواب
 
بره، دور از رمه و عزم چرائی دارد
نوشته شده در شعر | روزنگار
پروین اعتصامی,مثنوی,دیوان اشعار,
ای جهان با رتبت خود خاک تو
صد جهان جان خاک جان پاک تو
نوشته شده در شعر | روزنگار
عطار,شعر,منطق الطیر

مرحوم ابوالفضل سپهر خانه ام افروخته شد | بام به کف دوخته شد | امنیت خانه تان | حرامیان، حرامتان 

برف من و بام شما | درد من و دام شما | وسعت بام و دامتان | حرامیان، حرامتان  
نوشته شده در شعر | روزنگار | انتقادی
بهزاد سپهر,سریال آخرین روز تابستان,ابوالفضل سپهر,شعر

که نه از تاک نشان بود و نه از تاک نشان

D-DAY

نوشته شده در شعر | روزنگار | انتقادی
Mollajafari DDAY JAAMI جامی ملاجعفری_هستم تاک_نشان
زِ زائرین برادر نماید استقبال
ببین #حسین چه علمدار با وفا دارد
نوشته شده در شعر | روزنگار | فرهنگی
حاج_احمد_شمشیری خوشدل_تهرانی

از طلا بودن گریزان بودمُ

ناکسانِ روزگار

غارت مِس کرده‌اند

 

 

نوشته شده در شعر | روزنگار | انتقادی
دوست شعر دل_نوشته
طفل بودم دزدکی پیر و علیلم ساختند
پیرم و گاهی دلم یاد جوانی می‎کند
بلبل شوقم هوای نغمه‎خوانی می‎کند
 
همتم تا می‎رود ساز غزل گیرد به دست
طاقتم اظهار عجز و ناتوانی می‎کند
 
بلبلی در سینه می‎نالد هنوزم کاین چمن
با خزان هم آشتی و گل‎فشانی می‎کند
 
ما به داغ عشقبازی‎ها نشستیم و هنوز
چشم پروین همچنان چشمک‎پرانی می‎کند
 
نای ما خاموش ولی این زهره‎ی شیطان هنوز
با همان شور و نوا دارد شبانی می‎کند
 
گر زمین دود هوا گردد همانا آسمان
با همین نخوت که دارد آسمانی می‎کند
 
سالها شد رفته دمسازم ز دست اما هنوز
در درونم زنده است و زندگانی می‎کند
 
با همه نسیان تو گویی کز پی آزار من
خاطرم با خاطرات خود تبانی می‎کند
 
بی‌ثمر هر ساله در فکر بهارانم ولی
چون بهاران می‎رسد با من خزانی می‎کند
 
طفل بودم دزدکی پیر و علیلم ساختند
آنچه گردون می‎کند با ما نهانی می‎کند
 
می‌رسد قرنی به پایان و سپهر بایگان
دفتر دوران ما هم بایگانی می‌کند
 
شهریارا گو دل از ما مهربانان مشکنید
ور نه قاضی در قضا نامهربانی می‎کند

 

 

نوشته شده در شعر
شعر شهریار سید محمد حسین بهجت